ندای ایرانیان

کد خبر: ۴۸۲۲۴
تاریخ انتشار: ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۲۱:۳۵
سالک:
در یکسال گذشته به تناوب این شایعه در محافل مختلف شنیده می شد که دکتر صادق خرازی قصد کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری را دارد. در مدت اخیر هرگز کلام و سخنی نشنیدم که موید خواستشان برای کاندیداتوری باشد


در یکسال گذشته به تناوب این شایعه در محافل مختلف شنیده می شد که دکتر صادق خرازی قصد کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری را دارد. به عنوان یکی از افرادی که رفت و آمدی با ایشان دارم در مدت اخیر هرگز کلام و سخنی نشنیدم که موید خواستشان برای کاندیداتوری باشد و مهمتر این که حمایت از دولت روحانی همیشه بر زبان دکتر خرازی ساری و جاری بوده و تا جایی که در جریان هستم از کمک به دولت هرگز دریغ نکرده و همه را هم به حمایت از دولت دعوت کرده اند.

با این حال در هفته های گذشته در میان برخی اعضای حزب بحثی درگرفت که به منظور اعلام مطالبات اصلاح طلبانه مناسب است که یک چهره اصلاح طلب هم وارد عرصه انتخابات شود و یکی از پیشنهادهای رسیده کاندیداتوری دکتر خرازی بود. با توجه به اهمیت موضوع و اینکه تعدادی از دوستان مصر بودند در این زمینه اظهار نظر کرده و دلایل خود را اعلام کنند تصمیم گرفته شد جلسه همفکری و هم اندیشی در شورای سیاستگذاری تشکیل شده و دیدگاه موافقان موضوع را بشنویم. 

وقتی موضوع تشکیل جلسه برای  همفکری و هم اندیشی را به اطلاع شورای مرکزی رساندم و از اعضا دعوت کردم در این جلسه شرکت کنند با مخالفت برخی اعضای شورای مرکزی مواجه شدم. در ادامه پیام مخالفت آمیز دکتر خرازی به دستم رسید که مصرانه خواهان عدم برگزاری چنین جلسه ای بود. به عنوان رئیس شورای سیاستگذاری حزب ندای ایرانیان دو راه در پیش داشتم: یا منع صریح رسیده از بالا را رعایت کرده و برخلاف اصول دموکراتیک، پیشنهاد رسیده توسط بدنه حزب را به بایگانی ارجاع دهم یا اینکه جلسه همفکری و تبادل نظر را مطابق خواست اعضا ترتیب داده و اجازه دهم دیدگاه ها و نظرات مختلف طرح شود.

طبیعتا در جلسه نه قرار بود تصمیم گیری انجام شود، نه بنای نتیجه گیری و اعلام نظر داشتیم و اساسا نه جلسه رسمی بود؛ چنانکه برخی اعضای شاخه جوانان هم بنا به علاقمندی در جلسه شرکت کرده بودند. تصور می کنم این جزو بدیهیات فعالیت احزاب است که اجازه چرخش نظرات و دیدگاه ها را داده، باب همفکری را مسدود نکرده و در مورد موضوعات مهم روز به همه نیروها و اعضای خود اجازه طرح بحث در جلسات داخلی دهند. اگر این اتفاق نیفتد اتفاقا باید احزاب را به ناکاآمدی متهم کرد.

در نتیجه وقتی واکنش ها به این موضوع را دیدم برایم شگفت آور بود که یک جلسه داخلی و همفکری چرا باید چنین فضایی ایجاد کند. آیا این که احزاب جلسه داخلی تشکیل دهند و بدون هیاهو و در فضایی دموکراتیک تبادل نظر کنند جای ناراحتی، گلایه و افشاگری دارد؟ شاید در جلسه بعدی قرار باشد سناریوهای دیگری را هم بررسی کنیم. این وظیفه حزب است و پویایی یک تشکیلات را نشان می دهد اما در نهایت تصمیم گیری باید در شورای مرکزی یا کنگره حزب انجام شود که فعلا چنین دستور کاری تعیین نشده است. اتفاقا نقطه قوت حزب ندای ایرانیان را این می دانم که برخلاف تصورات و توهمات بیرونی، متکی به یک فرد نبوده و در ساختارهای تشکیلاتی اش، فضای بحث و تبادل نظر دیده می شود.

 در نهایت به خاطر شبه افشاگری صورت گرفته دکتر خرازی گفت و گویی انجام داد و اعلام کرد که بحث های منتشر شده شایعه بوده و وضع جسمی مناسبی ندارد که قرار باشد به این مباحث حتی فکر کند. اما در یک فضای غیراخلاقی، حتی این صحبت هم به دروغگویی ایشان تعبیر شد. آیا ایشان دروغ گفت؟ خیر ایشان وقتی از موضوع جلسه شورای سیاستگذاری مطلع شد صراحتا خواستار عدم برگزاری جلسه شد و حدس می زنم از من بابت پیگیری در برگزاری چنین جلسه ای گلایه مند هم شد اما کار حزبی و تشکیلاتی همین است و باید به نظر اعضا احترام گذاشت و البته متاسفم که غرض ورزی های شخصی و اتهام زنی های غیراخلاقی، چنین فضایی فراهم می کند که برای برگزاری یک جلسه ساده درون حزبی باید توضیح مفصلی نوشت.
خدا عاقبت همه ما را ختم به خیر کند.

نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
پربحث ترین
آخرین اخبار