ندای ایرانیان

کد خبر: ۴۸۵۹۲
تاریخ انتشار: ۲۶ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۷
نرگس یونسی
در روزهای منتهی به انتخابات شورای شهر شاخصه های مختلفی در ذهن عموم شکل میگیرد تا بتوانند با در نظر گرفتن این شاخصه ها و با رای اعتماد خود افراد شایسته و کار آمد را به این مسند دعوت نمایند. 
 یکی از این شاخصه ها مهم برای شهروندان بومی یا غیر بومی اعضای شورای شهر میباشد. ممکن است این موضوع در انتخاب مسولان سایر ارگانها وادارات چندان اهمیتی نداشته باشد بعنوان مثال بومی ویا غیربومی بودن مدیریت اداره دارایی تاثیر چندانی در وضعیت زندگی مردم آن شهر ندارد اما این موضوع در حوزه ای چون شورای شهر که میبایست اعضای آن بطور مستقیم با آلام و مشکلات مردم و معضلات موجود در شهر آشنایی داشته باشد تا بتوانند با نظارت بر شهرداری شهر را بخوبی مدیریت نمایند از اهمیت ویژه ای برخوردار است.  
ممکن است در وهله نخست این سوال به ذهن خواننده خطور نماید که در جوامع پیشرفته اروپایی ویا امریکا مسولیت های مدیریتی زیادی به مهاجران واگذار میشود. نمونه بارز آن هم وجود بزرگان لایقی از کشورمان با تخصص های متعدد در رده های بالای سازمانها و کمپانی های کشورهای پیشرفته جهان است و این مورد در حوزه مدیریت شهری هم دیده میشود به عنوان مثال میتوان به شهردار ایرانی الاصل شهر بورلی هیلز امریکا ویا شهردار معروف پاکستانی تبار شهر لندن اشاره کرد و صدها حوزه مختلف مدیرتی دیگر . اما نگاهی به بیوگرافی این بزرگان نشان میدهد این افراد یا اصولا متولد شهر محل خدمت خود بوده اند ویا مهاجرت آنان در سنین کودکی به آن شهر اتفاق افتاده است و مسله مهم دیگر مهاجر بودن این افراد است . واضح است تلاش برای اقامت و زندگی توام با آرامش در بسياري از مهاجرين مسبب آن شد تا برای اثبات خود به بومیان تلاشی دوچندان داشته باشند و این تلاش در میان نخبگان چشم گیر تر بوده و همچنین بدلیل اقلیت بودنشان مبادی آداب واخلاق نیز بوده اند بنابراین خصوصیات ارزنده اخلاقی در کنار تخصص بالا و پیشرفت همسو با جامعه آنان را بسوی مناصب مدیریتی سوق داده است .
اما آیا بسط دادن این موضوع هم برای کلان شهرهای کشورمان از جمله شهر تهران و استفاده از اعضای غیر بومی با وجود نیروهای شایسته و وجود ظرفیت هایی از متخصصین توانمند بومی که میتوانند زمینه ماندگاری تجربیات در آن شهر و انگیزه بخشی به مدیران پایین دستی را فراهم نمایند کاربر خواهد بود؟ آیا غیر بومیان در شهر های بزرگ هم برای اثبات خود و ماندن در آن شهر تلاش دوچندان خواهند داشت ؟ و آیا اصولا نیاز به اثبات و حسن نیت خود دارند ؟ واقعیت آنست که فاصله بسیاری تا رسیدن به مقایسه خود با شهر های پیشرفته دنیا وجود دارد و تا زمانی که این تفکرات نیزدر افراد برگزیده غیر بومی وجود داشته باشد که در آن شهر قحط الرجال بوده و براي همين آمده اند تا شهر آنها را مدیریت کنند , مخاطرات جدی شهر را تهدید خواهد کرد .
از جمله این مخاطرات میتوان به این موضوع اشاره کرد که فرد غیربومی آسیب‌های فرهنگی اجتماعی شهر را چندان نمی‌شناسند و در کنار عدم برخورداری از غرور منطقه ای برای رفع آنها به بطور جدی نمی‌تواند تلاش کند ودر جایی که شناخت نباشد برنامه‌ای برای پیشگیری و درمان هم وجود ندارد . همچنین فرد غیر بومی قادر نخواهد بود از نفود کلام و نفود قدرتش در جهت منافع مردم آن شهر استفاده نماید .
اما مهم ترین تهدید که در شهرهایی چون تهران هم بسیار رواج دارد آنست که عدم اعتماد و شناخت از سرمايه‌هاي بومي از سوي عضو غيربومي باندبازي و خويشاوندسالاري را به ارمغان مي‌آورد. عضو غيربومي سرمايه‌ها و منابع انساني متخصص بومی را مزاحم و رقيب خود مي‌پندارد، بنابراين راه مبارزه حذفي و سلبي این افراد را پي مي‌گيرد،واضح است انتخاب افراد پایین دست خود را نیز بجای تحرک تخصصی بر پایه احساس وتعصب قومی قرار خواهد داد . 
و در پی آن چاپلوسي، تملق و بله قربان‌گويي و از سوی دیگر مماشات و سازش با وضع موجود را در سیستم به دنبال خواهد داشت. 
هر چند در انتخاب اعضای شورای شهر وجه شايستگي و کارآمدي آنها بسیار مهم است و شایسته سالاری ، دلسوزی و وجدان کاری حرف اول را میزند اما بايد شرايط محيطي فرهنگی و اقتضائات زماني را نیز در نظر گرفت و سپس قضاوت کرد. آنچه از آمارها و مطالعات میدانی بر آمده گواه این مطلب است .
بنابراین انتخاب افراد با شاخصه بومی بودن درکنار تخصص و تعهد برای یک پست نظارتی در شهر برتمامی افراد دیگر ارجحیت خواهد داشت و بسیار ایده ال است اما عضو غیربومی اگر ساکن محل خدمتش باشدو به لحاظ شایستگی از بومیان کار آمد تر باشند و دانش و تجربه¬ی خود را تمام و کمال در اختیار مردم و منطقه قرار دهد وهمواره دور از تعصب و باند بازی راه خدمت به مردم را در پیش بگیرند باید قدردان همیشگی وی بود .
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین اخبار