ندای ایرانیان

کد خبر: ۴۸۶۸۰
تاریخ انتشار: ۰۱ مهر ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۸
رضا اسکندرزاده*: ما در جامعه با موجودی سر و کار داریم به نام انسان و انسان یا انسانها همگی در یک نرماتیو نیستند و تابع هنجارهای اجتماعی و گاهی حتی تابع هنجارهای فردی می‌باشند که شاید جامعه آن هنجارها را نپذیرد.
سرویس حقوقی - بحث در مورد مسأله آتنا اصلانی کودکی که مورد تجاوز و سپس قتل قرار گرفت بحثی است که در زمان کوتاهی خلاصه نمی‌شود آن را کرد و نیاز به روزها و شاید سالها بحث و تبادل نظر نیاز دارد.سوالی که در این مقوله مطرح است این است که اساسا آیا میتوان از این نوع جرائم پیشگیری کرد؟
در جواب باید گفت که چنین چیزی به هیچ عنوان امکان آن نیست و ما نمی‌توانیم از آن پیشگیری کنیم.چه در جامعه ایران و چه در جامعه های پیشرفته. سوال بعدی اینکه چرا چنین چیزی متصور نمیباشد؟
در جواب این‌ سوال باید چنین بیان داشت که ما در جامعه با موجودی سر و کار داریم به نام انسان
و انسان یا انسانها همگی در یک نرماتیو نیستند و تابع هنجارهای اجتماعی و گاهی حتی تابع هنجارهای فردی می‌باشند که شاید جامعه آن هنجارها را نپذیرد. ما همیشه شاهد چنین جرائم خواهیم بود چه قبل از ما چه در زمانیکه ما زندگی می کنیم و چه بعد از ما.بهتر است سوالمان را اینگونه مطرح کنیم که چگونه میتوان این سبک جرائم را در جامعه کاهش داد؟این سوال منطقی تر بنظر می‌رسد.
در جواب این سوال باید گفت زمانی ما میتوانیم این جرائم را در جامعه کاهش دهیم که نگرشی درست از مسائل اجتماعی،سیاسی،اقتصادی،فرهنگی،جامعه مان نسبت به افراد در معرض خطر داشته باشیم.توضیح اینکه یک یا دو عامل نمی‌توانند در تکوین این جرائم نقش داشته باشند.به همین دلیل اگر بخواهیم این موضوع را خیلی مختصر بیان کنیم بنده شخصا کاهش این جرائم را در دو بعد یک بزه کارانی که این جرائم را انجام می‌دهند و دوم بزه دیدگانی که جرم روی آنها انجام و صورت میپذیرد تقسیم کنیم.
در مورد بزه دیدگان میتوانیم با آموزش صحیح در سنین پائین به آنها و همچنین آموزش صحیح تر به والدینشان،معلمان پیشگیری کنیم. به کودکان آموزش بدهیم که قسمت‌های حساس بدنشان را بشناسند.در موقعیتهای خطرناک چه واکنش‌هایی می‌توانند از خودشان بروز و ظهور دهند.
چگونه افرادی را که آنها را ادیت و آزار می‌دهند معرفی کنند.این امر میسر نمیشود مگر با آموزش و فرهنگ سازی برای آنها و پدر و مادرشان. اما در خصوص بزه کاران،بحثی طولانی است که چه باید کرد؟
عوامل زیادی در این مقوله نقش دارند که بتوانیم پیشگیری کنیم از این جرائم.فرضا بعضی افراد قبول دارند که بیمار هستند کسیکه گرایش جنسی به اطفال دارد(پدوفیلیا)یا حتی به همجنس خود .آنها خودشان یا میپذیرند این بیماری را یا خیر.آنهایی که میپذیرند بیمار هستند با چند جلسه تراپی های رایگان یا آموزشهای درست به آنها در مسیر درست قرار بگیرند.میتوانیم این افراد را اشخاص در معرض خطر یاد کنیم.راه های درمان را به آنان آموزش دهیم.(البته شاید نتوان این افراد را بیمار بدانیم). راه کارهایی برای ایشان در نظر بگیریم که این مسأله برایشان به سهولت حل گردد و به نوعی آسیب‌پذیری شان در جامعه کمتر شود.
اما نوع دوم که از آن نوع حاد یاد میکنیم،زمانی است که این افراد خودشان را بیمار ندانسته و افراد عادی در جامعه تلقی می کنند.اینها در وهله اول بایستی توسط ارگانهای ذیربط شناسایی بشوند.اگر امکان شناسایی این افراد نیست باید تدابیر خاصی در جامعه اتخاذ گردد که سطح آسیب زدن این افراد به حداقل برسد که این همان آموزشهای دقیقی است که به کودکان داده میشود.اما آیا اعدام مجرمین این جرائم آیا درست است یا خیر؟
میزان اعدام در جامعه ما بسیار بالاست ولی این دلیلی بر عدم اعدام نمی باشد.
بحث اعدام مقوله طولانی است که در این مقال نمی‌گنجد.
نکته ای که وجود دارد این است که این نوع اتفاقات در تمام نقاط جهان اتفاق می افتاد منتهی برخورد آنها با ما بسیار تفاوت دارد.
 رسیدگی سریع و اعدام در ملا عام همیشه واکنش ما بوده است.در حالیکه این روش به نظر می‌رسد روش درستی نباشد.شاید آرامشی مقطعی در جامعه ایجاد گردد ولی دائمی نخواهد بود.به هرشکل در این راستا نیازمند بررسی های بیشتری هستیم و
در آخر باید گفت پیشگیری همیشه بهتر خواهد بود.

*کارشناس حقوق - عضو انجمن ایرانی جرم شناسی
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
پربحث ترین
آخرین اخبار