ندای ایرانیان

کد خبر: ۴۸۷۹۷
تاریخ انتشار: ۱۱ مهر ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۶
مسعود راستی*: باز این چه شورش است که در خلق عالم است هر سال با فرا رسیدن ایام محرم، دو سوال مطرح می شود: ۱- هدف امام حسین علیه السلام چه بود؟ و ۲- آنچه امروز از برگذاری مراسم آئینی – و به تعبیری مناسک – عاشورایی حاصل می شود، با هدف امام چه نسبتی دارد؟ در […]

باز این چه شورش است که در خلق عالم است
هر سال با فرا رسیدن ایام محرم، دو سوال مطرح می شود: ۱- هدف امام حسین علیه السلام چه بود؟ و ۲- آنچه امروز از برگذاری مراسم آئینی – و به تعبیری مناسک – عاشورایی حاصل می شود، با هدف امام چه نسبتی دارد؟
در پاسخ به سوال اول چند رویکرد توسط علما و محققین ارائه شده است:
الف – قیام برای اقامه امر به معروف و نهی از منکر.
چون خلافت رشته از قرآن گسیخت
حریت را زهر اندر کام ریخت
سیدالشهداء علیه السلام فرمود: انی لم اخرج بطرا” و لا مفسدا” و لا ظالما”، بل لطلب الاصلاح فی امه جدی رسول الله.
تا قیامت قطع استبداد کرد
موج خون او چمن ایجاد کرد
این رویکرد از جمله توسط استاد مطهری در کتاب حماسه حسینی به تفصیل بیان شده است.
ب – این حرکت تقدیر الهی بود ، چنانچه به حدیثی استناد می شود که: خداوند می خواهد ترا کشته ببیند.
سر ابراهیم و اسماعیل بود
یعنی آن اجمال را تفصیل بود
تیغ بهر عزت دین است و بس
مقصد او حفظ آئین است و بس
خون او تفسیر این اسرار کرد
ملت خوابیده را بیدار کرد
این موضع بسیاری از علمای سابق و لاحق است.
ج – این حرکت قیام برای کسب قدرت به منظور اقامه حق و عدل بود. این رویکرد آیت الله صالحی نجف آبادی در کتاب شهید جاوید بیان شده و وی معتقد است که وقتی مردم بصره و کوفه دعوتنامه برای امام فرستادند، حجت بر ایشان تمام می شود و به سوی آنان و برای در دست گرفتن قدرت حرکت کردند. این امر از پاسخ های امام به آنان و اشاره به غصب حق اهل بیت، نمایان است. گرچه گفته اند:
مدعایش سلطنت بودی اگر
خود نکردی با چنین سامان سفر
اما مگر اقامه حق حق و عدل در قالب حکومت، معروف به شمار نمی آید؟ چه چیزی از آن بالاتر است؟ مگر حکومت عدل علی همین نبود؟ به هر روی شاید این برداشت موسع از معروف و منکر که خود از ابواب فقهی است بدین سادگی نباشد.
د – بعض دیگر جمع بین دو رویکرد دوم و سوم کرده اند. مقتل نویس برجسته شیخ جعفر شوشتری گفته است: امام به وظایف ظاهری و باطنی خود عمل کرد، در مدینه تهدید شد پس به مکه رفت و از بیم خون ریزی در مکه، حج را رها و با رسیدن دعوتنامه ها رهسپار کوفه شد و در کربلا به وظیفه باطنی خود عمل نمود.
ه – رویکرد عقلایی در سالیان اخیر حاکی از آنست که امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ذاتی امام در همه حال است، این سیر وقایع است که نوع برخورد امام را ایجاب می کند. چنانچه درمدینه تهدید شد، با مشورت یاران و خویشان به مکه روی آورد و پس از خروج از مکه و رسیدن دعوتنامه ها، طبیعی است که به سوی هواداران خود برود، و تنها پس از اینکه راه را در کربلا براو بستند و اجازه خروج به هیچ مقصدی ندادند و میان عزت کشته شدن و ذلت بیعت کردن، مخیر شد، فرمود: هیهات مناالذله. هدف امام چه حفظ آئین نبوی باشد، چه تعلیم امر به معروف و نهی از منکر و چه کسب قدرت برای اقامه حق و عدل، حاصل آن استقرار و بقای هدف الهی ارسال رسل و تامین سعادت نوع بشردر زندگی است، اما محاسبه اثربخشی آنچه از گذشته تا حال تحت عنوان آئین های عزاداری در میان شیعیان عمل می شود، کار آسانی نیست. عوام مردم برای امم حسین دستگاهی سوای دستگاه خداوند قائل اند که امر شفاعت آنان را در روز حشر بعهده دارد و این مفهوم از سوی استاد مطهری بدعت و باطل تلقی گردیده است. به گفته آیت الله عباس قائم مقامی محتوای انحرافی عرفان مسیحیت مبتنی بر تصلیب عیسی مسیح به مثابه کفاره گناهان امت خود بصورت رستگاری گریه کنندگان بر سیدالشهداء در روز محشر در فرهنگ شیعه وارد شده است. چنانچه زنجیرزنی و قفل زنی و علم گردانی نیز از مسیحیان گرفته شده است. اگر دیرزمانی توصیه ائمه اهل بیت به شیعیان در دوره خفقان و سلطه خلفای جور، به منظور زنده نگهداشتن آرمانهای امام حسین، گریه بر ایشان بود، پس از برپایی حکومت صفویه و رسمیت یافتن مذهب شیعه در ایران، دیگر نسبتی میان آن حزن و این صنعت گریاندن همراه با اصناف بدعت ها و دروغ ها و افسانه پردازی ها، وجود ندارد. سوال اساسی امروز این است: اگر امام امروز در میان ما بودند، چه می کردند؟ نقل شده است که منتسکیو به ارباب کلیسا گفته بود که لازم نیست آنقدر برای اثبات حقانیت مسیحیت تلاش کنید، کافی است نشان دهید واقعا” مسیحی هستید.
رمز قرآن از حسین آموختیم
زآتش او شعله ها اندوختیم


*مسئول حوزه اهواز حزب ندای ایرانیان


نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
پربحث ترین
آخرین اخبار