ندای ایرانیان

کد خبر: ۵۰۳۷۳
تاریخ انتشار: ۰۸ آذر ۱۳۹۶ - ۱۶:۴۴
فرشاد صفرزاده*: مدیران آیا تا بحال از خود پرسیده اند که چرا آمار فرار مغرها در ایران این همه زیاد است؟ آیا صرفا نبود امکانات است که جوانان را به هجرت وا می دارد؟
ندای ایرانیان - نیروی انسانی یکی از مهم ترین منابع مهم در هر کشوری است. برآیند وضعیت نیروی انسانی امکانات متفاوتی را در جامعه ایجاد می کند. فرصتها و تهدیدهایی که از  وضعیت نیروی انسانی نیروی انسانی ناشی می شوند جهت توسعه‌ی جامعه را تعیین خواهند نمود. هرچه این منبع جوان تر باشد از نشاط، شادابی، انرژی و قدرت ریسک پذیری بیشتری برخوردار است. چابکی ، خلاقیت، جاه طلبی و گسترده بودن زمینه های یادگیری از مزیتهای تعیین کننده جوانی است.

سال57 پس از انقلاب اسلامی بود که سکان مدیریت در عرصه های مختلف در کشور به دست جوانانی که در راستای رسیدن به انقلاب از خود گذشتگی ها کرده بودند، رسید. جوانانی  که درعین  انتخابها و تصمیم های صحیح تصمیمات های غلطی نیز داشته و بر اساس معیارها و شعار های آن زمان عمل خود را تنظیم می کردند  با گذشت نزدیک به  چهل سال از آن زمان  همچنان همان جوانان دیروز که  گاها سالهاست سن بازنشستگی را نیز گذرانده اند، پخته تر اما خسته تر بر صندلی هایی که گاها فقط از  اداره ای به اداره دیگر منتقل می شوند نشسته اند. باید پذیرفت که  وضعیت موجود میراث عملکرد شعارگرایانه جوانان دیروز و مدیران پا به سن گذاشته امروز است.

باید پرسید چه رخ داده است که  جوانی که زمانی خود در  تمامی عرصه ها پیش قراول بود، که خود را مدافع  عزت، افتخار وتوسعه و دفاع از کشور می دانست، اکنون در فضای سیاسی و مدیریتی کشور جایگاهی برای جوانان امروز نمی بینند؟ و  هرگز حاضر به اعتماد به جوانان خلاق با تفکراتی نو و آشنا به تکنولوژی روز دنیا  نیستند!  و سال های سال هست که بر صندلی های خود تکیه داده و به هیچ طریقی حاضر به واگذاری آن  نیستند! در حالی که تجربه کشورهای پیشرفته نشان از موفقیت مدیران زیر سی سال داشته است. اما در کشور ما این موضوع نادیده گرفته شده و همچنان از وزیر  تا بخشدار یک بخش کوچک در شهری دور افتاده از همان  افراد نسل اول استفاده می شود  و امروز جوان بودن برچسب  بی تجربه را یدک می کشد و اجازه ورود جوانان را به لایه های موثرتر نمی دهند. جوانان پرشور دیروز به محافظه کاران چسبیده به صندلی امروز تبدیل شده اند که حاضر به ترک موقعیت خود نبوده و سبب به انزوا رفتن جوانانی که محجوبانه سکوت پیشه کرده اند و گاه  در مواردی راه هجرت را در پیش می گیرند، شده است.

این مدیران آیا تا بحال از خود پرسیده اند که چرا آمار فرار مغرها در ایران این همه زیاد است؟ آیا صرفا نبود امکانات است که جوانان را به هجرت وا می دارد؟
آیا اگر  همان جوان تحصیل کرده و نخبه و آشنا به تکنولوژی در جایگاهی که شان آن را دارد و به پیشرفت کشور کمک کند قرار بگیرد و در کنار آن همان جوان نسل اولی  که حاضر به کنار رفتن نیست به عنوان مشاور قرار بگیرد(کما این که در جهان اینگونه عرف است) یا اینکه  جوانی مدرن  و آشنا به علم روز سبب ورود فناوری های نوین  و ایجاد بستری برای فعالیت نخبگان(چه از لحاظ تفکرات سیاسی و چه تکنولوژی )شود، باز هم فکر مهاجرت خواهد کرد؟
جوان امروز مدیریتی علمی دارد و اعمال خورد را بر مبنای نتیجه انجام میدهد نه رفتاری شعارگونه و پوپولیستی. در حالی که  جوان های گذشته  کمتر قدرت ریسک کردن و انجام امور خلاقانه را دارد و همین امر گاهی سبب در جا زدن سیستم می شود.
متاسفانه در کشور ما بر خلاف کشورهای  پیشرفته افراد بازنشسته و  مسن گاها با تفکراتی  که تاریخ مصرف آنها سال‌هاست که  گذشته است در راس و جوان با انرژی و با اندیشه  نو در حاشیه قرار می گیرند، مگر در مواردی خاص که  جوان ژنی خوب داشته باشد تا بتواند در جایگاه پدر بزرگوارش قرار بگیرد.

همواره این سوال را از خود می پرسیم که چرا عقب مانده ایم...

*مسئول شاخه فرهنگیان حزب ندای ایرانیان شعبه خوزستان
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
پربحث ترین
آخرین اخبار