ندای ایرانیان

کد خبر: ۵۳۰۶۵
تاریخ انتشار: ۱۸ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۷
امیر عرفان نیلی*
ندای ایرانیان - این روزها که سریال پایتخت از شبکه اول سیما پخش می شود، انتقادات بسیاری را به علت معرفی زیبایی ها و سرزندگی که کشور ترکیه موج می زند و در تلویزیون ملی ایران که با شعار حمایت از تولیدات ملی سال جدید را آغاز کرده است، مواجه شد. به واقع بسیاری از مردم از اینکه سازمانی سیاسی-نظامی در این سری از پایتخت به عنوان حامی مالی معرفی شده است، گله مند نیستند ولی سوالات بسیاری را در ذهن خود می بینند که سالیان سال است در میان مردم کشور به عنوان اهرمی برای تحت فشار قرار گرفتن استفاده شده است ولی این روزها بصورت کاملا واضح از خط قرمز های صدا و سیما عبور کرده و در حال پخش می باشد.

به عنوان مثال در سال حمایت از تولید ملی و تلاشهایی که دولت یازدهم و دوازدهم برای تبلیغ اثار باستانی و ملی و جذب توریست،انجام داده است؛ انصاف نیست که جذابیت های رستوران ها و هتل های چند منظوره کشور ترکیه را به مردمی نشان دهیم که سالیان سال است از ازادی های معمول برای حتی مسافران خارجی وارد شده به کشور،ممانعت به عمل امده است.

سوال اول همینجا پیش می اید که اگر واقعا به دنبال نمایش ازادی های خیلی ساده همچون لباس های راحتی که مردان می توانند در شهرهای ساحلی و حتی پایتخت کشوری هم چون ترکیه استفاده کنند ولی در ایران به عنوان جرم و یا رفتاری خلاف عرف تلقی می شود، نیستیم پس فیلم برداری در فضاهای باز و خیابان های ترکیه به چه دلیل است؟ آیا ایجاد دلمردگی بیش از پیش برای جوانانی که به خیال ازادی حاضرند به ترکیه مهاجرت کنند و برای آن کشور تولید سرمایه نمایند؟

در ادامه نقد این سریال، می توان به تعریف های بی وقفه بازیگران این سریال از جذابیت های رفاهی و مردم دل شاد ترکیه ای است و اشاره به دل مردگی ملتی است که در کشورمان در حال فعالیت است. به راستی این روش نقد کردن حکومت و ملت تا به امروز در تلویزیون سابقه ای نداشته است.

از سوی دیگر انتقادی که می توان به صدا و سیما وارد دانست و سریال پایتخت را به عنوان تابو شکن اصلی عنوان کرد، اجازه رقص در تلویزیون است. چیزی که بعد از انقلاب تا به امروز به هیچ عنوان امکان پذیر نبوده است و حتی در برنامه های کودک نیز عروسک ها امکان حرکت های موزون را با گردن خود داشتند.

به واقع اگر بخواهیم تمام اتفاقات این سریال را با منش و رویکرد گذشته صدا و سیما مورد مقایسه قرار دهیم به چند گانه بودن اخلاق و منش مسئولین صدا وسیما می رسیم که اگر گروهی خاص برای جذب مخاطب هزینه کنند، می توانند هر خط قرمزی که بی دلیل در گذشته بنا شده ایت را رد کنند ولی افسوس که این روند ها با هیچ وجه تکرار نخواهد شد و اگر کارگردان و یا تهیه کننده ای برای برنامه هایش چنین اهدافی را داشته باشد، بدون شک بارتیغ بزرگ سانسور هم چون سانسورهایی که با لوگوی تیم رم در تلویزیون صورت گرفت، مواجه خواهد شد.

امید است مسئولینی که در صدا و سیمای ایران حضور دارند کمی در رفتار و منش خود تجدید نظر کنند تا بیش از این مردم را از دیدن تلویزیون ملی دل زده نکنند و روزی نرسد که حتی پیام های بازرگانی محصولات ملی را در شبکه های غیر ملی شاهد باشیم
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین
آخرین اخبار