#یادداشت
سیدشهابالدین طباطبایی در یادداشتی با اشاره به سانسور صحبتهای رییسجمهور و رییس مجلس نوشت؛
به نام خدا
روزهایی که هنوز صداوسیما وارد فاز جدید تقطیع و سانسور سخنرانیها و گفتگوهای رئیسجمهور و رئیس مجلس نشده بود و با موج جدیدِ افت مخاطب مواجه نشده بود، در بهمنماه ۱۴۰۱ پس از آنکه رئیس وقت صداوسیما، در نامهای به مرحوم آقای رئیسی به بهانه صیانت و حمایت درخواست فیلتر یکی از اپلیکیشنها را کرده بود، یادداشتی در روزنامه شرق نوشتم با عنوان : “شمعسازی پیمان جبلی و شرکا” در آن یادداشت به نامه طنز فردریک باستیا نظریهپرداز و اقتصاددان فرانسوی اشاره کرده بودم، عریضهای از قول صنف سازندگان شمع و فانوس و چراغ گازی که از دولت خواسته بودند به پاس شایستگیای که در همه این سالها در راه خدمت و اعتلای وطن از خود نشان دادهاند قانونی به تصویب برساند که دستور بدهد تمام پنجرههای جلویی و عقبی و سقفی، نورگیرها، بالکنها، دریچههای ورودی و خروجی و در یک کلام هرشکاف و درز و سوراخی که از طریق آن نور خورشید وارد خانهها میشود، مسدود شود تا آنها را که به زعم خود یک عمر صرف عمران و آبادانی کردهاند در نبردی نابرابر با خورشید یکه و تنها نگذارد. آنها خورشید را رقیب بیرحم و قدرتمند خارجی نامیده بودند که توسط انگلیسیهای خائن اجیر شده تا بخشی از صنعت ملی فرانسه را از کار بیندازد! آن روز خطاب به آقای جبلی نوشتم: دکان شمعفروشیتان با بستن نور دیگران رونق نمیگیرد. موضوع جدیتر از این شوخیهاست. هنوز هم معتقدم دوستان در صداوسیما همان نگاه شمعفروشانی را دارند که به جای تغییر و نوآوری در کسب و کار، به محدود کردن خورشید فکر میکنند… و البته با آن دسته از دوستانِ به کلی ناامیدمان همراه نیستم که انتقاد از عملکرد مسوولان فعلی صداوسیما باعث ماندگاریشان خواهد شد.
بالاترین کمک به اعتبارِ صداوسیما و حتی مدیران آن را تغییرات اساسی در تیم مدیریتی و اصلاحِ جدی در نگاه سازمانِ متعلق به همه مردم ایران میدانم که فعلاً در اختیار عدهای محدود با دیدگاه شمعفروشانِ مخالف خورشید قرار گرفته است. این تغییر در افراد و استراتژی کلان صداوسیما همچنین برای حضور قدرتمند در جنگِ رسانهای با دشمنان قسمخورده خارجی ضرورت دارد. اینترنشنال و رسانههای مشابه، سیاهچالههایی هستند که صداوسیما با بستن پنجرههای داخلی و نادیدهگرفتن بخش بزرگی از جامعه، مردم را به سوی آنها میراند که نه برای روشنکردن حقیقت، بلکه برای بلعیدن اعتماد و انسجام ملی فعالیت میکنند. موضوع فقط سانسور رئیسجمهور و رییس مجلس نیست، سانسور نگاه بخش زیادی از مردم است که خودشان را و دغدغه و مطالباتشان را در آیینه صداوسیما نمیبینند.
اگر از زاویهی حکمرانی نیز به موضوع نگاه کنیم، این رویکرد به زیان کلیت دستگاه حکمرانی است. تصویر رئیسجمهور برند اعتماد دولت است و برند اعتماد دولت به پای اعتماد به حاکمیت ریخته میشود. تضعیف مداوم این تصویر، شاید در کوتاهمدت به یک رقابت سیاسی کمک کند، اما در بلندمدت سرمایه اعتماد عمومی را کاهش میدهد؛ سرمایهای که بازسازی آن حتما دشوارتر از تخریب آن است.
به یاد دارم رهبری شهید در یکی از جلسات با مدیران ارشد صداوسیما ضمن ابراز گلایه از برخی برنامههای این رسانه، اشاره کرده بودند که رسانه وقتی ملی است که مثل خورشید بر همه بتابد. گویا دوستان آنجا هم اشتباهی متوجه شده بودند؛ خورشید را رقیبشان فرض کرده بودند.
عنوانش با مخاطبسیدشهابالدین طباطبایی
روزهایی که هنوز صداوسیما وارد فاز جدید تقطیع و سانسور سخنرانیها و گفتگوهای رئیسجمهور و رئیس مجلس نشده بود و با موج جدیدِ افت مخاطب مواجه نشده بود، در بهمنماه ۱۴۰۱ پس از آنکه رئیس وقت صداوسیما، در نامهای به مرحوم آقای رئیسی به بهانه صیانت و حمایت درخواست فیلتر یکی از اپلیکیشنها را کرده بود، یادداشتی در روزنامه شرق نوشتم با عنوان : “شمعسازی پیمان جبلی و شرکا” در آن یادداشت به نامه طنز فردریک باستیا نظریهپرداز و اقتصاددان فرانسوی اشاره کرده بودم، عریضهای از قول صنف سازندگان شمع و فانوس و چراغ گازی که از دولت خواسته بودند به پاس شایستگیای که در همه این سالها در راه خدمت و اعتلای وطن از خود نشان دادهاند قانونی به تصویب برساند که دستور بدهد تمام پنجرههای جلویی و عقبی و سقفی، نورگیرها، بالکنها، دریچههای ورودی و خروجی و در یک کلام هرشکاف و درز و سوراخی که از طریق آن نور خورشید وارد خانهها میشود، مسدود شود تا آنها را که به زعم خود یک عمر صرف عمران و آبادانی کردهاند در نبردی نابرابر با خورشید یکه و تنها نگذارد. آنها خورشید را رقیب بیرحم و قدرتمند خارجی نامیده بودند که توسط انگلیسیهای خائن اجیر شده تا بخشی از صنعت ملی فرانسه را از کار بیندازد! آن روز خطاب به آقای جبلی نوشتم: دکان شمعفروشیتان با بستن نور دیگران رونق نمیگیرد. موضوع جدیتر از این شوخیهاست. هنوز هم معتقدم دوستان در صداوسیما همان نگاه شمعفروشانی را دارند که به جای تغییر و نوآوری در کسب و کار، به محدود کردن خورشید فکر میکنند… و البته با آن دسته از دوستانِ به کلی ناامیدمان همراه نیستم که انتقاد از عملکرد مسوولان فعلی صداوسیما باعث ماندگاریشان خواهد شد.
بالاترین کمک به اعتبارِ صداوسیما و حتی مدیران آن را تغییرات اساسی در تیم مدیریتی و اصلاحِ جدی در نگاه سازمانِ متعلق به همه مردم ایران میدانم که فعلاً در اختیار عدهای محدود با دیدگاه شمعفروشانِ مخالف خورشید قرار گرفته است. این تغییر در افراد و استراتژی کلان صداوسیما همچنین برای حضور قدرتمند در جنگِ رسانهای با دشمنان قسمخورده خارجی ضرورت دارد. اینترنشنال و رسانههای مشابه، سیاهچالههایی هستند که صداوسیما با بستن پنجرههای داخلی و نادیدهگرفتن بخش بزرگی از جامعه، مردم را به سوی آنها میراند که نه برای روشنکردن حقیقت، بلکه برای بلعیدن اعتماد و انسجام ملی فعالیت میکنند. موضوع فقط سانسور رئیسجمهور و رییس مجلس نیست، سانسور نگاه بخش زیادی از مردم است که خودشان را و دغدغه و مطالباتشان را در آیینه صداوسیما نمیبینند.
اگر از زاویهی حکمرانی نیز به موضوع نگاه کنیم، این رویکرد به زیان کلیت دستگاه حکمرانی است. تصویر رئیسجمهور برند اعتماد دولت است و برند اعتماد دولت به پای اعتماد به حاکمیت ریخته میشود. تضعیف مداوم این تصویر، شاید در کوتاهمدت به یک رقابت سیاسی کمک کند، اما در بلندمدت سرمایه اعتماد عمومی را کاهش میدهد؛ سرمایهای که بازسازی آن حتما دشوارتر از تخریب آن است.
به یاد دارم رهبری شهید در یکی از جلسات با مدیران ارشد صداوسیما ضمن ابراز گلایه از برخی برنامههای این رسانه، اشاره کرده بودند که رسانه وقتی ملی است که مثل خورشید بر همه بتابد. گویا دوستان آنجا هم اشتباهی متوجه شده بودند؛ خورشید را رقیبشان فرض کرده بودند. 