نه جنگطلب، نه سازشکار؛ خوشبین به خودی، بدبین به بیگانه
علی غلامی دهقی
این روزها در جریان تفاهم ایران و آمریکا و پس از پیام رهبر معظم انقلاب، متأسفانه هنوز در جامعه دو قطبی جریان دارد، بلکه تشدید شده است. البته اختلاف نظر اقتضای انسانیت و سنت خداوند است: وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا (نوح ١٤) اصحاب رسول خدا(ص) مانند سلمان و ابوذر با آن همه جایگاه و جلالت شأن، با وجود اشتراکات، در اندیشه و عمل اختلاف داشته اند؛ ولی هیچگاه این تفاوت دیدگاه، سبب نسبت ناروا به یکدیگر نشده است. توصیه نگارنده این است که جریانهای سیاسی و تربیونداران در فضای عینی و مجازی، دست از هر گونه نسبت ناروا، از جمله سازشکار و جنگطلب بودن به یکدیگر بردارند. آموزههای دینی به ما میگویند نسبت به مسئولان که برادران مؤمن مایند، خوشبین باشیم و نسبت به بیگانه بدبین و بیاعتماد. خوشبینی به برادر دینی، به خصوص مسئولانی که تعهد خود را به تجربه نشان دادهاند، از دستورات دینی است. بدبینی به دشمن هم تجربه عملی است هم توصیه قرآنی. بیعهدیهای آمریکای جنایتکار و رژیم صهیونیستی کودکش، شاهد زنده آن است.
بنابراین اگر میخواهیم جامعه روی آرامش به خود ببیند:
روح و روان یکدیگر را با نسبتهای ناروا نرنجانیم.
به مسئولان کشور، طبق توصیه رهبر شهیدمان، اعتماد کنیم.
اختلاف نظرها را به رسمیت بشناسیم.
دست از تعصّب جناحی و سیاسی بردارم.
تفاهم نامه ایران و آمریکا، صرفنظر از ضعفهایی که میتواند داشته باشد و دارد، با اجازه رهبری معظم انقلاب صورت گرفته و مسئولان، به خصوص اعضای محترم شورای امنیت ملی (شعام) و به ویژه رئیسجمهور محترم، در برابر ملت و رهبری معظم متعهد به اجرای بندهای آن شدهاند. این حقیقت دان نه حقّند این همه نه بکلّی گمرهانند این رمه آنکه گوید جمله حقّند، احمقی است وانکه گوید جمله باطل، او شقی است.