رامین اسلامی نوکنده، فعال سیاسی در یادداشتی با عنوان «توسعه با نادیده‌گرفتن احزاب به وفاق اجتماعی نمی‌رسد» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
یکی از آسیب‌های قابل تأمل در مدیریت استانی، تمرکز بر ابعاد اجرایی و عمرانی توسعه و کم‌توجهی به ظرفیت احزاب و تشکل‌های سیاسی است؛ نگاهی که اگر به یک رویه مدیریتی تبدیل شود، می‌تواند فاصله میان تصمیم‌گیران و بدنه اجتماعی جامعه را افزایش دهد.
توسعه صرفاً با اجرای پروژه‌ها، تخصیص اعتبارات و انتصاب مدیران محقق نمی‌شود. توسعه پایدار، پیش از هر چیز، به سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی و مشارکت واقعی مردم نیاز دارد؛ مؤلفه‌هایی که بدون گفت‌وگو با جامعه و به‌رسمیت‌شناختن نقش نهادهای واسط، به‌سادگی شکل نمی‌گیرند.
احزاب سیاسی، در یک ساختار مردم‌سالار، صرفاً مجموعه‌هایی برای فعالیت‌های انتخاباتی نیستند؛ بلکه می‌توانند پل ارتباطی میان مردم و دولت، بستری برای انتقال مطالبات عمومی و دریچه‌ای برای تحقق وفاق ملی در سطح استان باشند. این احزاب‌اند که می‌توانند مطالبات پراکنده را صورت‌بندی کنند، مردم را در فرایند تصمیم‌سازی مشارکت دهند و میان سیاست‌های دولت و انتظارات جامعه پیوند برقرار کنند.
از این منظر، مشروعیت و کارآمدی پایدار مدیریت، بدون اعتماد و همراهی مردم، با محدودیت مواجه خواهد شد. همراه‌کردن جامعه نیز صرفاً با بخشنامه، تصمیم اداری یا اقدامات اجرایی امکان‌پذیر نیست؛ بلکه به گفت‌وگو، اقناع، مشارکت و بهره‌گیری از ظرفیت جریان‌های سیاسی و اجتماعی نیاز دارد.
نگاهی به رویکرد رئیس‌جمهور در استفاده از ظرفیت نیروهای سیاسی در سطوح مدیریتی، اجرایی و مشورتی، از جمله پیش‌بینی جایگاه مشاور در امور سیاسی، این انتظار را در سطح استان‌ها نیز ایجاد می‌کند که نقش احزاب در فرایندهای تصمیم‌سازی و مدیریت سیاسی به‌صورت جدی‌تری مورد توجه قرار گیرد.
بر همین اساس، انتظار می‌رود مدیریت استان با عبور از نگاه صرفاً اجرایی به توسعه، زمینه مشارکت مؤثر احزاب و تشکل‌های سیاسی را در تصمیم‌سازی‌ها، بررسی مسائل استان و پیگیری مطالبات عمومی فراهم کند؛ مشارکتی که باید فراتر از جلسات تشریفاتی و دیدارهای مناسبتی، به سازوکاری مستمر و اثرگذار تبدیل شود.
وفاق، با حذف تفاوت دیدگاه‌ها شکل نمی‌گیرد؛ با شنیدن صداهای مختلف و تبدیل آن‌ها به زمینه‌ای برای همکاری شکل می‌گیرد. اگر قرار است مردم در مسیر توسعه استان همراه دولت باشند، باید برای نمایندگان سیاسی و اجتماعی آنان که مسبب سبد رای دولت منتخب هستند نیز جایگاهی واقعی تعریف شود. که در غیر اینصورت دچار بحران اجتماعی و خلا ملت-دولت خواهیم شد.
توسعه، زمانی از یک برنامه اداری به یک مطالبه عمومی تبدیل می‌شود که مردم خود را در آن سهیم بدانند؛ و احزاب، اگر به‌درستی دیده شوند و مسئولانه عمل کنند، می‌توانند یکی از حلقه‌های مؤثر این پیوند باشند.